معنویت قیامت است، عبریانسازی است، آشکارسازی است، «یوم تبلی السرائر» است. برخلاف سیاست که اشتیاق خود را به نهانکاری پنهان نمیکند، معنویت تنها از طریق آشکارسازی متجلی میشود. از همینروی در مقابل مادیت قرار دارد که ذات آن بر تحکّم سرشته شده است و آنجا که تحکم حاکم است همواره منطقها خود را در پس فرامین خشک و تکراری مخفی مکنند و به صورت شیشهء عمر زندگی فرماندهنده درمیایند. آدمی آنگاه که توان فزونی دانش خود را از دست میدهد، آنچه را که دارد مخفی میکند. از اینروست که قدرت سیاسی و معنوی دو تفاوت بنیادین دارند؛ قدرت سیاسی همواره نیازمند مشروعیتی است که حاصل تحمیل سلسلهای از ضرورتهاست. امّا قدرت معنوی خود را در ساحت هدف نشان میدهد. چراکه ذات آن بر فزونی معرفت بر بستری از دیدگاه وحدتنگر نهفته است. سیاست عقل جزم و خرد است، و معنویت عقل فعال.
بیشتر بخوانید »
وبسایت محسن قانعبصیری معرفتشناس، شیمیدان، نویسنده و نظریهپرداز